Ադրբեջանական պաշտոնական լրատվամիջոցներն սկսել են ակտիվորեն քարոզչություն իրականացնել Ֆրանսիայում Արցախի ներկայացուցչության փակման պահանջի ուղղությամբ: Մասնավորապես, AZERTAC լրատվական գործակալության հուլիսի 9-ին հրապարակած հոդվածում Բաքուն նոր քայլ է կատարում Արցախի քաղաքական եւ պատմական գոյության բոլոր հետքերը ջնջելու իր արշավի մեջ։ Գործակալությունն ուղղակիորեն հարձակվում է Ֆրանսիայում Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության ներկայացուցչության, ինչպես նաեւ նրա ներկայացուցիչ Հովհաննես Գեւորգյանի վրա՝ Atlantico կայքում կարծիքի հրապարակումից հետո: AZERTAC-ի
փոխանցմամբ՝ այս ներկայացումը կհանդիսանա «ռեւանշիստական գործունեություն», եւ դրա պահպանումը Ֆրանսիայում «կխոչընդոտի Հայաստանի եւ Ադրբեջանի միջեւ խաղաղ գործընթացին»։ Հոդվածում անուղղակիորեն կոչ է արվում Ֆրանսիայի իշխանություններին վերջ դնել դրա գոյությանը՝ պատճառաբանելով, որ այն որեւէ իրավական լեգիտիմություն չի ունենա եւ կխաթարի Ադրբեջանի ինքնիշխանությունը։
Պաշտոնական գործակալությունը Լեռնային Ղարաբաղը ներկայացնում է որպես պարզ «անօրինական անջատողական սուբյեկտ», որը ստեղծվել է Հայաստանի կողմից ադրբեջանական տարածքների «օկուպացիայի» ժամանակ։ 2020 թվականի եւ 2023 թվականի սեպտեմբերի ռազմական հարձակումները բնութագրվում են որպես «ինքնիշխանության վերականգնում» եւ «հակաահաբեկչական գործողություններ»՝ առանց պանթուրքիստական բնույթի էթնիկ զտումների մասին, որոնք հանգեցրել են ավելի քան 100 հազար հայերի արտագաղթին իրենց նախնիների հողերից։
Գործակալությունը, Ֆրանսիային իրավունքի դասեր տալով, նաեւ նախատում է նրան իր տարածքում այդ ներկայացուցչության գոյությունը թույլատրելու համար՝ համարելով, որ նման ներկայությունը անհամատեղելի կլինի Փարիզի եւ Բաքվի միջեւ բարեկամական հարաբերությունների հետ՝ միաժամանակ մեղադրելով նրան «ռեւանշիստական ուժերին» աջակցելու եւ Ադրբեջանի նկատմամբ տարածքային հավակնություններ կրելու մեջ։
Արցախի ներկայացուցչությունը ո՛չ Հայաստանում, ո՛չ էլ Ֆրանսիայում ռազմական գործողությունների վերսկսման հավակնություն չի ունեցել, նման մտքեր ու ցանկություն չի արտահայտել։ Այն միայն հիշեցնում է միջազգային իրավունքի եւ մարդու ու ժողովուրդների իրավունքների պահանջները՝ Բաքվում դեռեւս պահվող հայ բանտարկյալների եւ պատանդների ազատ արձակումը, հայկական ժառանգության պաշտպանությունը, նախնիների տարածքից բռնի տեղահանված բնակչության վերադարձի իրավունքը եւ միջազգային իրավունքի սկզբունքներին համապատասխան լուծման որոնումը:
Այս պահանջները «ռեւանշիստական» բնութագրելը նշանակում է համարել, որ արդարության կամ փոխհատուցման ցանկացած պահանջ սպառնալիք կհանդիսանա խաղաղության համար։
Կարելի է ենթադրել, որ Ֆրանսիայի նախագահ Մակրոնը հայտնվել է ծանր իրավիճակում: Բաքվի այս պահանջի հետ համաձայն է նաև ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը, ով Հայաստանում գործուն քայլեր է անում Արցախի ներկայացուցչությունը փակելու ուղղությամբ, դա հիմնավորելով, թե Հայաստան պետության մեջ չի կարող երկրորդ պետություն լինել: Այսպիսով, Մակրոնը լավություն արած կլինի իր ընկեր Նիկոլին, եթե փակի Ֆրանսիայում Արցախի ներկայացուցչությունը: Սակայն, դա շատ վատ կընդւնվի Ֆրանսիայի հայկական համայնքի կողմից, որը ակնհայտ դեմ է Փաշինյնաի վարած քաղաքականությանը և Արցախի էջը փակելուն ուղղված նրա ջանքերին: Հետևավաբար, Փաշինյանին հաճոյանալով, Մակրոնը կկորցնի լավ կազմակերպված և ուժեղ ֆրանսահայ համայնքի աջակցությունն ու վստահությունը…
Նաիրա Վանյան