Մարտուն Գրիգորյանի որոշման տեքստից երևում է, թե ինչ դժվար է եղել ընտրություն կատարելը։
Անկախ նրանից, թե ինչ կլինի հետո, հիշվելու է, որ նա որոշումը կայացնելիս իր անձը մի կողմ դրեց՝ ամենաէական ձիրքը, որ պետք է ունենա քաղաքական գործիչը որոշումներ կայացնելիս։
Մնում է հուսալ, որ նրա որոշման շահառուները պատվով կպահեն նրա ընտրությունը ու որևիցե վայրկյան թույլ չեն տա, որ և՛ Գրիգորյանը, և՛ այդ որոշման կողմնակիցները երբևէ զղջան նրա ընտրության համար:
Չմոռանանք, որ Գյումրիով չի ավարտվում ամենը, ցեղասպան ՔՊ-ն դեռ տիրապետում է հայկական իշխանական լծակներին:
Եվ, այո, ճիշտ է՝ ՔՊ-ն հիմա բռնելու է Վարդան Ղուկասյանին։
Հովհաննես Իշխանյան