Հայոց Ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտի նախկին տնօրեն Հայկ Դեմոյանը գրել է.
«Ընդդիմության դիմադրությունը
Որևէ այլ երկրում գործող իշխանության ներկայացուցչի կամ ներկայացուցիչների կողմից փողերի լվացում, գողություն, գումարների հափշտակում, կոռուպցիոն գործարքներ կատարելն ու դրանց բացահայտումը կդիտարկվեին որպես մուրազ թեմաներ՝ հանրային աղմկալից հետաքննություն իրականացնելու, գործող իշխանությանը ուզածի պես վարկաբեկելու, անվստահություն հայտնելու և հեռացումը կազմակերպելու հուժկու շարժում սկսելու համար:
Վեց տարի շարունակ խոսում ու բարձրաձայնում եմ աղաղակող հանցագործությունների շղթայի մասին, հրապարակում եմ փաստեր, տալիս եմ անուններ, սակայն մինչ օրս քաղաքական ու խորհրդարանական ընդդիմության ոչ մի ներկայացուցիչ չի հետաքրքրվել, առավել ևս չի ցանկացել անգամ Ազգային ժողովում գտնվող Վլադիմիր Վարդանյանին ու այնտեղ պարբերաբար հայտնվող Արարատ Միրզոյանին, Ժաննա Անդրեասյանին ու հատկապես Նիկոլ Փաշինյանին ուղղել որևէ հարց այս թեմաների շուրջ: Իսկ թեմաներն այնքան լուրջ են, որ դրանով կարելի էր սկսել ու “փառահեղ” վերջ տալ ցանկացած իշխանության՝ դրա քաղաքական վարկանիշն իջեցնելով բացարձակ զրոյի: Այո, այ այսպիսի զրոյի 0:
Մեր քաղաքական ընդդիմությունը համառորեն չի ցանկանում տեսնել ակնհատ անպաշտպան դարպասը, որտեղ ցանկացած քանակի գոլ կարելի է խփել:
Հետևությունը շատ դաժան է. քաղաքական ընդդիմությունն ու գործող իշխանությունները սպասարկում են մեկ գլխավոր օրակարգ՝ տարբեր դերակատարումներով, կառավարվելով մեկ կենտրոնից:
Այս հետևությունը կհամարեմ հնացած ու սխալ, եթե խորհրդարանական ընդդիմությունն ու հատկապես ՀՅԴ-ն Ազգային ժողովում կնախաձեռնի հատուկ լսումներ՝ գործող իշխանությունների ներկայացուցիչների և նրանց կողմից հովանավորվող անձանց կողմից բազմաթիվ քրեորեն հետապնդելի հանցագործությունների շուրջ քննարկում անցկացնելու համար՝ հրավիրելով ՔՊ-ական պատգամավորների, նախարարների ու ՀՀ Գլխավոր դատախազին»: